رود

/* /*]]>*/ امروز مي خواهم از مهدي بگويم.روزي دكتر شريعتي ميخواسته است براي پدرش نامه بنويسد،گفته بود نميدانم نامه را چگونه شروع كنم.بنويسم براي پدرم ،براي استادم،براي مرادم وبراي ....حالا من هم مانده ام ،چرا كه مهدي هم برادرم بوده است ،هم استادم،هم مرادم....وبقول مولانا فاش بگويم اين سخن ،شمس من و مراد من ....شمس من و خداي من . مهدي بود كه مرا با كتاب آشنا كرد،بانوشتن ،با ادبيات و شعر، با اگاهي ،با خدا...بايقين بعد از شك ..با كتابهاي بهرنگي شروع كردم با ماهي سياه كوچولو،با اولدوز و كلاغها،با كچل كفتر بازوبعدها كه بزرگتر شدم با كندو كاو در مسائل تربيتي ايران با مدير مدرسه آل احمد و با غربزدگي اش .بعدها كه بزرگتر شدم خسي در ميقات جلال بدلم نشست .باشعرهاي آنزمان با دختراي ننه درياي شاملو با شعر سيب سهراب سپهري با زمستان اخوان ثالث و با دو منظومه ابي سياه خاكستري حميد مصدق .با ايمان بياوريم به آغاز فصل سرد فروغ.وبعدها با روزهاي خوش انقلاب و سالهاي اولش كه بهار كتاب و كتابخواني بود.يادم هست جلو دانشگاه تهران پر كتاب بود كتابهاي جلد سفيد ؛كتابهاي دكتر شريعتي دوسه تايي كه مي خريدي دو سه تا هم هديه ميدادند و چه ارزان بود كتاب ...بگذريم خيلي جدي شد قرار بود از خاطرات بچگي ام بگويم با مهدي .40 سال پيش يكروز اقا (پدرم)به مهدي گفت برو سر نظامو رو اصلاح كن و رفتيم .مهدي يك دوچرخه داشت ،از آن دوچرخه هاي رالي قديمي ،خيلي هم دوستش داشت.من جلو نشستم روي ميله و راه افتاديم .بين راه برايش درد دل كردم كه وقتي سرم را با نمره4 ميزنم ماشين اصلاح موهاي سرم را ميكند و خيلي درد مي گيرد و او هم در عالم برادري دلش سوحت وگفت :اين دفعه به اكبر دلاك مي گويم سرت را با قيچي اصلاح كند كه درد نگيرد.كه او همين كار را كرد و فكلي هم برايمان گذاشت و اصلا موهايم كنده نشد و درد نگرفت .و برگشتيم.به خونه كه رسيديم چشمتان روز بد نبيند بر حسب اتفاق آقا خانه بود،تا كه مارا ديد عصباني شد و شروع كرد به دادو بيداد با مهدي كه اين چه وضعي است كه براي بچه درست كردي و ما را مجبور كرد كه دوباره برگرديم و با 4اصلاح كنيم و چقدر براي مهدي سخت بود اين كار .اما پدر بود و كاري هم نمي شد كرد.همه از پدر حساب مي بردند حتي مهدي .حالا كه بعد از سالها فكر ميكنم مي بينم مهدي شباهت زيادي به آقا داردو هردو را دوست دارم با تمام تفكراتشان .