رود

آبراگل نکنیم
در فرودست انگار
کفتری ميخورد آب
یا که دربیشه دور
سیره ای پر میشوید
یا در آبادی
کوزه ای پر میگردد
آب زا گل نکنیم
شاید این اب روان
می رود پای سپیداری
تا فرو شوید اندوه دلی
دست درویشی شاید،
نان خشکیده فرو برده در آب
زن زیبایی آمد لب رود
روی زیبا دو برابر شده است
چه گوارا این آب
چه زلال این رود
مردم بالا دست
چه صفایی دارند
چشمه هاشان جوشان ،
گاوهاشان شیر افشان باد
من ندیدم ده شان
بیگمان پای چپر هاشان
جا پای خداست
ماهتاب آنجا
میکند روشن پهنای کلام
بی گمان در ده بالادست
چینه ها کوتاه است
غنچه ای میشکفد ،
اهل ده باخبرند
چه دهی باید باشد
کوچه باغش پرموسیقی باد
مردمان سر رود ،
اب را میفهمند
گل نکردندش
مانیز ،آب را گل نکنیم
-----------------

شعری است از
زنده یاد سهراب سپهری
که بخاطر همخوانی با نام این وبلاگ
وبقولی همدلی
رود با رود انتخاب شد
امیدوارم همیشه جاری باشید .